📝 7. Sınıf Türkçe 2. Dönem 2. Yazılı

Cevap: Dikkatli gözlem yapması ve açık sözlü olması

"Uzun uzun baktı", "motiflerin sırasını izleyerek anladı" sözleri **dikkatli gözlemi** anlatır.
"Sözü dolandırmadan sordu" sözü ise **açık sözlülüğü** gösterir.
Metinde öfke belirtisi yok; kararsızlık da yok — hemen harekete geçiyor.
Güvensizlik için de bir kanıt bulunmuyor.

Cevap: Olayları ustanın duygu ve düşünceleriyle aktarmalıdır.

Bakış açısı değişince **olaylar** değişmez.
Değişen, olayın **kimin duygu ve düşüncesiyle** aktarıldığıdır.
Sıra değiştirmek ya da kısaltmak bakış açısıyla ilgili değildir.
Ad gizlemek de bakış açısını değiştirmez.

Cevap: Sıradan bir malzeme, usta elinde anlam kazanır.

"Dile gelmek" burada **mecazdır**; taş gerçekte konuşmaz.
Anlatılmak istenen, taşın usta elinde **anlam kazanmasıdır**.
"Ustasının elinde" sözü bu dönüşümün **koşulunu** verir.
Taşın ses çıkarması ya da dayanıklılığı cümleden çıkmaz.
"Usta olmayan işleyemez" ise cümlenin söylediğinden daha kesin bir yargıdır.

Cevap: Kil tabletlere

Metinde sıra belli: "**önce** kil tabletlere kazındı".
"Sonra papirüs, **ardından** parşömen" sözleri sıranın devamını verir.
Kâğıt en son gelmiştir.
Bu tür sorularda sıra bildiren sözcükler (önce, sonra, ardından) izlenir.

Cevap: Değişimin kendi işini ve okurla ilişkisini nasıl değiştirdiğine

Bakış açısı, olayı **kimin gözünden** değerlendirdiğimizi belirler.
Kütüphane görevlisi için önemli olan, değişimin kendi **işine** ve okurla **ilişkisine** etkisidir.
Haberin uzunluğu, yayımlandığı yer ya da yazarın adı bir bakış açısı değil, **künye** bilgisidir.
Bakış açısı değişince olay değişmez; ona verilen anlam değişir.

Cevap: Okurken kendini özgür ve sınırsız hissetmiştir.

"Düz ovada koşmak" **engelsizliği** ve genişliği anlatan bir benzetmedir.
"Yayıldım, dağıldım" sözleri de sınır tanımayan bir duyguyu verir.
Yani okurken duyulan **özgürlük** anlatılmaktadır.
"Dağılmak" burada dikkat dağınıklığı değil, **geniş bir alana yayılmaktır**.
Sayfaların gerçekten dağılması ya da koşu sevgisi dizede yok.

Cevap: Herkese eşit davrandığını, kimseyi ayırmadığını

Benzetmede önemli olan, benzetilen şeyin **hangi özelliğinin** alındığıdır.
Güneş herkesi **ayırmadan** ısıtır ve aydınlatır.
Hükümdar bu özelliği kendine yakıştırarak **eşit davrandığını** anlatır.
Güneşin sıcaklığı öfkeyi, uzaklığı ya da gece-gündüz düzeni bu benzetmede esas alınmamıştır.

Cevap: Çünkü

İlk cümle bir **durumu** söylüyor: kendini değerli hissetmek.
İkinci cümle bunun **nedenini** açıklıyor: dinlenildiğini bilmek güven verir.
Neden bildiren bağlantı ifadesi "**çünkü**"dür.
"Oysa", "buna karşılık" ve "yine de" karşıtlık bildirir; buraya uymaz.

Cevap: Yoksulluğun ve ayrılığın olmadığı bir ülke özlemi

Dizelerde sayılanlar birer **olumsuzluk**: açlık, üşümek, kavga, küskünlük.
Şair bunların hepsinin **olmamasını** istiyor.
Bu bir **özlemdir**: yoksulluğun ve ayrılığın bulunmadığı bir ülke.
Yurt dışı, mevsim ya da ticaret dizelerde geçmiyor.